Op 27 november zijn wij, Arco, Ester, Freddy en Aagda een week in Karachi geweest, hierbij een verslag van deze reis.
Op vrijdagmorgen zijn we veilig in Pakistan aangekomen met de gedoneerde laptops🙏. We kregen een warm ontvangst vanuit de kerk. Voor de avond waren we uitgenodigd voor een eerste worship dienst buiten in de straat in samenwerking met andere kerken. Nogal anders dan wij gewend zijn, maar de Heere Jezus werd geprezen en gedankt. Zaterdag hebben we de nieuw gebouwde kerk bekeken. Fantastisch wat er is neergezet. De educatieve ruimte heeft alleen nog afwerking nodig, deze wordt nog niet gebruikt.
Tevens hebben we deze middag meerdere families bezocht om te onderzoeken waar de grootste behoefte is. In de straat waar de kerk staat ligt een oude man, Samuel, halfzijdig verlamd, hij wilde dat we voor hem kwamen bidden voor zijn herstel en dat hebben we gedaan. Deze man was niet meer betrokken bij de kerk maar heeft zijn leven gegeven aan Jezus. De levensomstandigheden zijn uiterst sober.
De dienst zondagmorgen duurde ongeveer 3 uur, hoewel veel gebruiken iets anders zijn vinden we elkaar bij het kruis. Het is bemoedigend om te horen dat meer mensen de weg naar de kerk vinden zoals de familie van Samuel.
Maandag hebben we een school bezocht in Karachi van het Leger des Heils. (Salvation Army). We kregen een prachtig muzikaal ontvangst. Naar deze school gaan 700 kinderen aan wie zij een opleiding bieden. We kregen een rondleiding en hebben gesproken met een echtpaar, allebei langjarig Majoor binnen het Leger des Heils. Het geven van christelijk onderwijs in een zwaar overheersend, islamitisch land met de risico’s en uitdagingen die zij hierbij tegenkomen, is een grote uitdaging. 80% van de kinderen is christen en 20% niet. Er wordt kwalitatief goed onderwijs gegeven voor relatief laag schoolgeld, wat maakt dat het ook voor islamitische ouders aantrekkelijk is om hun kinderen naar deze school te sturen. Het was een mooie warme en leerzame ontmoeting voor ons en Pastor Ashraf en zijn zoon Samson. De middag hebben we besteed om door de slechtere wijken van Karachi te rijden. (het merendeel van karachi bestaat hieruit, dus zij beschouwen dit zelf als de normale wijken) De echte krottenwijken zijn voor ons te gevaarlijk om in te gaan en daar kunnen we ook met de auto niet komen. We hebben deze wijken ervaren als zeer armoedig met slechte leefomstandigheden (open riool, geen verharde, zeer slecht onderhouden zandwegen met keien, stroom die steeds uitvalt, een dikke smog- en stoflaag en overal vuilnis). We hebben tijdens dit bezoek in de slechte wijk ook nog een kerk bezocht, voor de christenen is het daar nog lastiger om betrokken te zijn. Het laatste gedeelte van de dag zijn we naar een bazaar geweest en hebben daar wat traditionele pakistaanse kledij gekocht, dit zodat we minder opvallen in de menigte. Dinsdag hebben we besteed aan het verder leren kennen van Pastor Ashraf en Samson bespreken wat er nodig is en het delen van elkaars visies. De laatste twee dagen hebben we met elkaar gesproken over hoe we Gods licht verder kunnen verspreiden in Karachi en dan specifiek de wijk Korangi (3,1 mln inwoners). De uitspraak “een lege maag luistert niet” is vaak besproken maar ook dat het alleen samen kan gaan met het brengen van het evangelie. Het is bijzonder om te zien hoeveel wederzijds vertrouwen er is ontstaan tijdens deze ontmoetingen ondanks de taal issues. Tijdens onze reis is het duidelijk zichtbaar dat na de bouw van de kerk Pastor Ashraf en Samson meerdere nieuwe initiatieven zijn gestart zoals: bijbelles, muziekles en gebedsbijeenkomsten. En dat doen ze niet alleen, er is inmiddels een leiderschapsteam gevormd vanuit gemeenteleden en andere pastors waarmee samenwerking is en wordt gezocht.
Wat nu het eerste nodig is in Korangi is educatie voor jonge kinderen die nu niet naar school kunnen. Er zijn veel te weinig scholen in Korangi. Zonder onderwijs zal er weinig veranderen in de leefomstandigheden van deze gezinnen. Essentieel is onderwijs in basic healthcare (inzicht in gezond leven, opvoeding en voorkomen van ziekten), vaardigheden in ICT (omgang met computers en applicaties), vrouwen kansen bieden om zich te ontwikkelen en zelfstandig te ondernemen (women empowerment). Om dit te doen is het nodig om een NGO in Pakistan te openen en dat willen we dan ook gaan doen (maar zal een lange adem vragen). De eerste verdieping van de kerk leent zich er goed voor om de educatie te laten plaatsvinden. Nu op zoek naar de juiste docenten.
De reis heeft ons allen geraakt. We hebben contacten gelegd met Pastor Ashraf, Samson en hun gezinnen, moedige mensen die God dienen boven alles en hun naaste als hunzelf. De liefde die zij hebben voor de mensen die hen onderdrukken, kan alleen maar van God komen. De reis heeft ons verrijkt en weer laten zien dat we in al onze diversiteit samen één in Christus zijn.
Als dankpunten hebben we:
Er is nu al een mooi leiderschapsteam in Karachi is, wat ons helpt met de culturele verschillen, context en veiligheid.
Dat een organisatie als het leger des heils ons, en de pastors zoveel inzichten hebben gegeven.
Dat er door een kleine groep christenen in Pakistan, onder grote druk al licht wordt gebracht.
Als gebedspunten hebben we:
Voor de veiligheid van het leiderschapsteam in Pakistan. Bidt om bescherming en een opwekking onder Christenen in Pakistan.
De school van het Leger des Heils heeft ons gebed gevraagd voor de gevaarlijke situaties waar zij soms mee worden geconfronteerd
Wij prijzen God voor zijn goedheid en vragen om zijn zegen en voorziening over het project.
In alle plannen zijn we uitgegaan van Spreuken 16:9 Het hart van een mens overdenkt zijn weg, maar de Heere bestuurt zijn voetstappen.
Hartelijk voor uw medeleven! Mocht u willen bijdragen dan kan dit op het rekeningnummer NL78RABO0307300471 t.n.v. penningmeester herv. Gemeente Bergambacht ovv hoop voor Karachi Pakistan. Het geld zal besteed worden aan educatie (een docent verdient ca 45 euro per week), noodfonds, ICT benodigdheden en bijbel materialen.
Hartelijke groet,
Mede namens Arco, Aagda, Freddy en Ester
